EEN TENOR DOOR GEESTEN VERVOLGD

Een mooi spookverhaal uit het Spiritualistisch Weekblad van 1887

Zoo er in deze eeuw, die men zoo gaarne de verlichte eeuw noemt, nog menschen zijn die aan de fabelen omtrent de geesten gelooven, dan zal het volgende feit hen niet onaangenaam zijn.
Het is voldoende om den vreeschachtigen schrik aan te jagen en de haren te bergen te doen rijzen. Indien ge het niet gelooft, neem dan een kaartje naar Pavia en ga zelf zien.
Een der kamers, grenzende aan het Guidi Théatre dezer stad, is door de geesten tot hun théatre verkozen.
De gevierde tenor, die nu in het Guidi Theatre zingt, bewoont eenige vertrekken in het café, dat aan het zelfde theatre grenst. Zijn slaapkamer wordt des nachts door geesten bezocht.
Gedurende 4 of 5 nachten heeft hij geen oog kunnen sluiten. De verschijnselen hebben bepaald bezit van zijn verblijf genomen. Het bed wordt met veel gedruisch onder hem weggenomen, woeste slagen worden in de muren voortgebracht, de vloer trilt onder den stap der onzichtbaren, die in de lengte en de breedte wandelen, en de knoppen van de deur worden op een woeste wijze heen en weer bewogen.

Men zal wel begrijpen, dat het angstzweet onzen vriend nu en dan uitbrak en zijn bed een ware plaag voor hem werd, hoeveel geduld hij ook had. Op zijne verschrikte kreten spoedden de bewoners zich om hem gezelschap te houden. Maar de geesten waren stoutmoedig en brutaal, zij aarzelden geenszins om hunnen tegenwoordigheid aan te duiden, zelfs wanneer er verscheidene personen aanwezig waren en tot op dit ogenblik hebben noch gebeden noch argumenten hen kunnen verdrijven.
In de meening verkerende, dat de aanwezigheid der geesten werd veroorzaakt door sommige brieven, die in zijn bezit waren, wierp de tenor die in het vuur, doch te vergeefs; de geesten waren woester dan ooit.
Verscheidene voorname personen bezochten de spookkamer gedurende den nacht en verklaren, dat de geruchten ervan niet overdreven zijn.
Een jonge, moedige man strekte zich in de lengte langs den muur uit, waar de slagen gehoord werden, nauwelijks had hij dit gedaan, of de slagen weerklonken op woeste wijze in zijne onmiddellijke nabijheid, zoodat hij zich voorzichtig haastte zijne positie te verlaten.
Den voorlaatsten nacht vereenigden zich een dertigtal personen in het vertrek van den tenor om te zien, wat er voor zou vallen.
Zoo er nog bij mochten zijn, die aan een grap gelooven, anderen daarentegen werden overtuigd van de bovennatuurlijke oorzaak der feiten, waarvan zij getuigen waren.

Na het bovenstaande gelezen te hebben, schreef de redacteur aan een vriend te Pavia, zekere Ernesto Volpi, om zich van de waarheid der zaak te vergewissen en hij ontving een nauwkeurig verhaal, dat met het bovenstaande overeenstemde.

WAT EEN SCHRIK!!

In een artikel in Het Toekomstig Leven van 1901 worden fragmenten aangehaald uit diverse 19de eeuwse boeken en tijdschriften, waarin het merkwaardige reageren van paarden op geesten wordt beschreven. Hier is er een.

Een jong edelman kwam met twee zijner vrienden, een pikeur en een hond van de jacht. Het was reeds schemer. Als zij een weg door het woud afkwamen, zagen ze van verre een kar naderen, getrokken door een boer. Toen de kar meer nabij kwam, begonnen de paarden te steigeren, de honden te huilen. De paarden drongen naar den kant van den weg en bleven daar als verlamd van schrik staan, terwijl de hond schudde van grooten angst. De jagers zeer bevreesd, riepen den man toe snel voorwaarts te gaan, daar zijn kar de paarden schichtig maakte. Toen de kar voorbij ging zag men in het voertuig iets bedekt met een linnen kleed. Op dit ogenblik stierf de hond en de paarden waren op het gebit bedekt met een wit en groenachtig schuim, hunne lichamen trilden.
Toen de man een eind weg was, vroeg de edelman aan den pikeur, wat dit beduidde.
"Weet u dan niet, dat 't het lichaam van een zelfmoordenaar was, dat zoo even passeerde? Het was het lijk van den armen Terence. Daar de geestelijke het niet op het kerkhof wilde doen begraven, heeft zijn vrouw het lijk doen wegnemen en wegvoeren naar een afgelegen dorp, hopend dat daar geen bezwaren voor het ter aarde bestellen zullen gemaakt worden."
Nog dient hieraan toegevoegd dat een der paarden met een vaart wegsnelde, toen de kar nabij hen op den weg was en de andere het op dezelfde wijze volgden.