ONTMOETING MET EEN ENGEL

uit FATE: True Mystical Experiences

Zulke verhalen zijn er veel. En toch zijn ze steeds de moeite waard om te lezen, en door te vertellen.
Deze keer is het Maureen, een vrouw die in een sombere bui naar een somber strand is gegaan. De ijzige mist en de harde wind maken dat ze de enige is. Niet echt een plek waar je vrolijk wordt, maar daar ging het de vrouw ook niet om. Ze wilde gewoon alleen zijn, en het kille strand bevestigde haar innerlijke toestand.
Optornend tegen de wind vond ze een rotsblok waar ze op kon zitten.
Ineens stond er een grote man achter haar in een flanel shirt en een gescheurde spijkerbroek. Hij had een ongekamde haardos en een stevige donkere baard.
Zijn onverwacht stralende glimlach gaf Maureen een veilig gevoel toen hij vroeg of hij bij haar mocht komen zitten.
Waar hij vandaan kwam? Van daar... wees hij vaag, achter de hoogste klif.
Maureen stortte haar bezwaarde hart uit. Ze wandelden een stukje, en ze voelde dat het gesprek haar goed deed. Zijn antwoorden waren spaarzaam en verstandig. Af en toe lachten ze samen.
Toen zei hij weg te moeten.
Drie uur waren ze samen geweest, en in Maureens beleving waren het minuten. Soms is het makkelijker praten met een vreemde dan met mensen uit je omgeving, merkte ze op. Zo open was ze niet gauw met iemand.
Hij glimlachte.
Maureen keek heel even een andere kant op, en toen ze afscheid wilde nemen was de man verdwenen.
Nergens waar hij heen kon zijn gegaan.
Ze keek naar de sporen op de grond. Alleen de hare. Ze liep terug naar de rots waarop ze gezeten hadden: ook daar alleen haar voetsporen. Waar hij vandaan was gekomen: geen spoor.
Had Maureen drie uur lang met een engel gepraat?
Ze zou de ontmoeting nooit meer vergeten. Engelen komen als we ze het meest nodig hebben maar ze het minst verwachten.

Naschrift: Dit verhaal roept associaties op met het bekende christelijke parabeltje 'Voetstappen in het zand' , dat op internet honderden keren te vinden is. Met dit verschil dat het in bovenstaand verhaal over een echte ervaring gaat, geschreven en ondertekend door Maureen .

MACHU PICCHU - EEN ERVARING

Het onderstaande fragment komt uit 'The Ecstatic Journey' van Sophy Burnham, een boek dat ook in het Nederlands is vertaald (titel ben ik vergeten) en enorm de moeite waard is. Tijdens een reis naar Peru heeft Burnham een mystieke ervaring die totaal onverwacht komt en haar op een levensveranderend spoor zet. Het boek gaat over zulke ervaringen. Burnham schrijft:

Machu Picchu ligt op 3.000 m., en wat daar met me gebeurde had niets te maken met de hoogte.
"Ik moet even alleen zijn" , zei ik tegen onze gids. Die instrueerde me om over een uur terug te zijn bij de bus.
Direct begon ik te klimmen, en hoe meer ik me inspande hoe sterker de drang werd. Er was een zekerheid in me, een noodzaak, alsof een externe kracht me de richting wees.
Ik bereikte de plek waarvan ik instinctief 'wist' dat het de goede was, ging zitten, sloot m'n ogen om te mediteren, verwachtend dat me een soort vrede geschonken zou worden.
Wat er gebeurde was dat ik werd overweldigd door een gevoel alsof een donkere hand me naar beneden duwde, ontzagwekkend en majesteitelijk. Angstaanjagend ook.
"Je bent van mij" hoorde ik. Of liever: uit de uiterste diepten van de ervaring kwamen die woorden op me toe.
Een moment lang verzette ik me, doodsbang.
"Als U God bent" stamelde ik, "help me dan! Ik ben te klein, help me!'
Op dat moment werd ik omvat door wat woorden niet kunnen uitdrukken. Ik kon het zingen van de planeten horen, en licht kwam in golven over me heen. Tegelijkertijd wás ik het licht, zonder onderscheid tussen mijzelf en de rest van de wereld. Op het ene niveau hield ik op te bestaan en ging ik op in het licht. Op een ander niveau nam ik waar, zodat er ook sprake was van onderscheid tussen 'Ik' en 'ander' .
Sommige inzichten ben ik vergeten, maar ik weet dat ik de structuur van het universum gewaar werd, dat ik kende voorbij alle kennis, en dat me een glimp van het AL gegeven was. Niet te vertalen kennis, niet te verwoorden inzichten die me met vreugde vervulden.
Ik herinner me destructie van planeten in verre tijdperken, met razend vuur als van nucleaire rampen, woestijnen waar leven geweest was, tijd ..., millioenen jaren misschien die voorbijgingen, en méér leven dat eruit voortkwam. Ik zag de vervolmaking van alle dingen die er ooit waren geweest en er ooit zullen zijn. Ik ervoer dat destructie niet het einde is omdat energie niet verloren gaat maar zich omvormt, zodat zelfs vernietiging een uitdrukking is van het goddelijke, van liefde en creativiteit.
Ik zag dat alles volmaakt is, en dat alles door liefde bestaat. Ik zag dat er geen dood is.

Later namen we de trein van Machu Picchu terug naar Cuzco. Mijn gemoedstoestand was extatisch, in het overweldigende weten dat de schepping perfect is en door liefde instand wordt gehouden.
Wetend dat ik niets wist.
Wetend dat ik nooit meer dezelfde zou zijn.

GELOOF, BEWIJZEN, WERELDBEELD

Men heeft wel eens een gesprek. Goeie gesprekken zijn helaas zeldzaam, maar soms ontstaan ze spontaan, en niet altijd met degenen die al op onze eigen golflengte zitten.
Kort geleden hadden mijn partner en ik een discussie met iemand die we allebei al lang kennen, maar met wie het gesprek niet altijd wil vlotten.
Deze keer begon mijn partner over een lezing die wij gehoord hadden over Bijna Dood Ervaringen.
Onze gast - laten we hem Jan noemen - was overtuigd dat geloof in voortbestaan niets anders is dan 'wishful thinking' , ingegeven door onze psychologische moeite met afscheid nemen. Dood is dood, vond hij, en verder leven doen we alleen in de gedachten van wie achterblijven, of in het werk dat we tijdens ons leven tot stand hebben gebracht. De rest is de onbewezen erfenis van onze religieuze opvoeding.
Verder pratend bleek Jan overtuigd van de puur psychologische oorsprong van religie. We hadden in de loop van onze geschiedenis goden geschapen en die de focus gemaakt van onze ethische ontwikkeling. Feitelijk was er niets anders aan de hand dan een kapstok om een gelovige jas aan te hangen en een stok om de ongelovige hond mee te slaan.
Hoewel Jan een intelligente man is, bleek in dat gesprek hoezeer hij zelf vastzit aan z'n met de paplepel ingegeven katholieke beeld van een 'almachtige God' en hoe dat hem belet heeft om de zaak van voortbestaan en geloof eens van een andere kant te bekijken. "Daar zijn toch immers geen bewijzen voor" , wist hij. "Onzin om je daarin te verdiepen want religie is alleen geloof; bewijzen zijn er niet".
Ik duwde hem enige boeken onder de neus maar "hij had al zoveel te lezen". Wat ik best wil aannemen.
Dit doodnormale verloop van een gesprek was in zoverre interessant omdat het zo gewoon is.
Wij kennen allemaal wel een of meerdere 'Jannen'.
Velen van ons blijven hangen in wat ze ooit hebben geleerd. Of ze dat nou nog steeds belijden of er zich krachtig tegen afzetten maakt eigenlijk weinig uit. Het wereldbeeld is bepaald.
Wat ik miste in Jan's visie was de esoterische kant van religie. Van ALLE religies. Waar alle in een geloofsrichting opgegroeide mensen mee vol zijn gestopt is de exoterische kant: het dogma, de gebruiken, de gebeden, de rituelen en de maatschappelijke verbanden. Kortom: de Leer. Alles gericht op een vast stramien waarin leven en dood waren verklaard, het hiernamaals was verdeeld in hemel en hel, en gedragsregels het dagelijks leven in de voorgeschreven vorm goten.
Maar elke religie heeft ook een andere kant: de esoterische. Een kant die niet verdeelt, maar verbindt. De kant van de ziel, van zieners en profeten, van openbaringen, mystiek, inwijdingen en contact met onze spirituele aard.
Het Christendom zit vol esoterische wijsheid: de woestijnvaders, middeleeuwse mystici, het Gnosticisme, figuren als Jacob Lorber, Meister Eckhart, Theresa van Avila of Franciscus die hun eigen ster volgden. Nu kunnen we kijken naar Pierre Teilhard de Chardin, Thomas Merton, Dag Hammarskjöld , Frère Roger van Taizé en vele anderen, als mensen die het dogma hebben overstegen en ons veel te zeggen hebben.
In het Jodendom is er het oorspronkelijk oost-europese Chassidisme dat tot zoveel innerlijke kracht heeft geinspireerd, in de Islam zijn het de Sufi's. Hindoeisme en Boeddhisme hebben elk hun eigen esoterische stromingen.
Vanuit die diepe universele verbondenheid met een andere geestelijke dimensie is de stap naar een spiritualistische overtuiging haast een peulenschil; niets dan 'worden wie we zijn' .
Er mogen verschillen zijn in details, maar een mystieke openbaring, een bijna dood ervaring of een astraal visioen is over de hele wereld hetzelfde. Goden hebben andere namen, maar wie bidt met het hart vindt universeel dezelfde woorden.
Vasthouden aan overleefde ideeën is vaak een kwestie van onwetendheid en teleurstelling, terwijl inspiratie voor het oprapen ligt.
Aan ons om met kennis en ervaringen te komen die anderen een nieuwe weg kunnen wijzen.

ERVARINGEN POLL

Mensen met bijzondere ervaringen zijn niet zeldzaam meer.
In het blad 'Vital Signs' van IANDS, de international Association of Near Death Experiences, stond in 2009 een stukje over enkele recente polls.
In 2007 gaf 5% van de Amerikanen aan een klassieke Bijna Dood Ervaring te hebben gehad.
Maar mystieke ervaringen in bredere zin zijn veel algemener. De National Institute of Health in de US verrichtte een onderzoek waaruit bleek dat een derde van alle Amerikanen een goddelijke en spirituele kracht heeft ervaren.
Een onderzoek van de Parapsychological Association onthult dat 10% van de Amerikanen uittredingservaringen heeft gehad, en liefst 25% van de studenten.
In 2004 bleek uit een ander onderzoek dat 50% een of andere spirituele of religieuze ervaring te melden had. In de UK was dat 80% in 2000, tegen 65% in 1970 en 30% in 1940.
Als we naar de cijfers voor Amerika kijken dan zouden ongeveer 100 tot 150 miljoen mensen een of andere mystieke, religieuze of verlichtingservaring gehad hebben.
Uitgaand van de traditionele angst om zulke belevenissen te melden, zouden dat er, omgerekend naar de wereldbevolking, tussen de 2 en 3 miljard zijn.
In Nederland is de situatie niet erg uitgebreid gemeten, voor zover ik kan ontdekken, maar één onderzoek onder 500 mensen laat zien dat ongeveer een kwart van onze landgenoten zich bezig houdt met spiritualiteit, meditatie, etc. Wat iets anders is als het hebben van spirituele en levensveranderende ervaringen.
Al met al kunnen we ons afvragen waarom het er met de wereld nog zo beroerd voorstaat, met zoveel mensen in ons midden die het Licht hebben gezien?