BEELDJE UIT ATLANTIS?

In het boek Lost Trails, Lost Cities over de Zuid-Amerikaanse expeditie van Kolonel P.H. Fawcett, staat een interessant verhaal over een stenen beeldje dat hij in zijn bezit had. Het beeldje van zwart basalt, schrijft hij, gaf iedereen die het aanpakte een soort electrische schok.
Oorspronkelijk kwam het uit Brazilië, maar doel en herkomst waren verder onbekend. Experts die het onderzocht hadden konden er geen wijs woord over zeggen behalve dat het authentiek leek en dat de tekens die in het borstschild van het beeld gegrift waren ook op andere Braziliaanse oudheden zijn gevonden.

Psychometrie leek de enige manier om meer over het enigmatische beeldje te weten te komen.
Dus gaf Fawcett het in handen van een psychometrist die hij persoonlijk niet kende. Die zei:

"Ik zie een groot onregelmatig gevormd continent dat zich uitstrekt van de noordkust van Afrika tot Zuid Amerika.
Er zijn veel bergen en ook een enkele vulkanen die op het punt staan uit te barsten, lijkt het.
De rijke vegetatie is tropisch of sub-tropisch.

De Afrikaanse kant van het continent is dun bevolkt. De mensen zijn goed gevormd en hebben een hele donkere huidskleur, maar geen negroïde trekken. Ze hebben opvallend hoge jukbeenderen en schitterende ogen met een doordringende blik.
Hun huizen duiden op een hogere beschaving, en ik zie versierde tempels. Hun eredienst heeft demonische trekken.
Nu word ik getransporteerd naar de westelijke kant van het continent. De vegetatie is weelderig en de mensen zijn verder ontwikkeld dan die aan de Afrikaanse kant, te oordelen aan hun huizenbouw en de prachtige tempels met schitterend bewerkte kolommen. Processies komen uit een tempel en de hogepriester draagt een borstschild gelijk aan dat op het beeldje.
Binnenin de tempels is het donker, maar boven het centrale altaar is een groot oog dat waakt, en waar de priesters hun invocaties aan richten. Het ritueel is van occulte aard, en er worden offers gebracht - onduidelijk of het dieren of mensen betreft.
Ik zie hoe de hogepriester het beeldje in handen geeft van een andere priester, met de instructie het te verbergen tot de reïncarnatie van de degene die het beeld voorstelt het weer in ontvangst kan nemen.
Zwarte magie wordt door deze mensen beoefend op een alarmerende manier. Ze zijn de absolute heersers van de wereld, en denken dat ze de Schepper naar hun pijpen kunnen laten dansen. Maar de dag van de afrekening komt eraan.
Ik zie een vulkaan die uitbarst, vlammende lava uitbrakend, het hele land schudt met een machtig brullend geluid. De zee rijst, en een groot deel van het land, oost en west, verdwijnt onder de zeespiegel, alleen het middelste deel blijft enigszins boven water. Het grootste deel van de bewoners verdrinkt. Sommigen kunnen vluchten naar hoger gelegen gebieden. De priester weet zich in veiligheid te brengen en hij verbergt het beeld. Dan vlucht hij verder
Sommigen weten in boten aan het geweld te ontkomen. Ik hoor een stem: "het oordeel over Atlanta zal het lot zijn van allen die zich goddelijke macht aanmeten."
Ik zie geen datum bij deze gebeurtenissen, maar het is lang voor de opkomst van Egypte.
Het beeldje is een kwaadaardig bezit, en het is gevaarlijk om er licht over te denken."

Tot zover de psychometrische impressies, die volgens Fawcett later nog werden bevestigd door andere psychometristen.
Fawcett zelf is met zijn oudste zoon en een vriend op weg gegaan om de overblijfselen van legendarische plaatsen in het oerwoud te ontdekken. Hij was vast overtuigd van hun bestaan.
Van zijn laatste tocht in 1925 is hij nooit teruggekeerd, en niemand weet wat er met hem en zijn tochtgenoten is gebeurd, ondanks alle latere naspeuringen. Boeken vol speculaties zijn geschreven over die laatste expeditie.

Je kunt je afvragen waar dat beeldje nu is gebleven, en wat het verhaal zegt over onze moderne tijd, waarin we, opnieuw, voor god spelen.

BEZIELD BEZIT

Op zich is het niets unieks dat voorwerpen bezield kunnen zijn.
Spirituele schilders beweren dat hun werk iets uitstraalt dat te danken is aan de manier waarop het schilderij tot stand kwam: door interventie van de geestenwereld.
Zulke schilders zijn vaak Spirit(ual)ist. De koper van zo'n schilderij zal zeker door zo'n 'extra' worden aangetrokken en het bijzondere ervan ook ervaren.
We hechten aan voorwerpen, zeker als ze een heel persoonlijke herkomst hebben en een herinnering met zich mee dragen. Mensen die bestolen worden zijn vaak veel meer bekommerd om de emotionele waarde van het verlies dan vanwege de financiële derving.

De meeste lezers van deze blog zijn waarschijnlijk bekend met het begrip psychometrie. Een psychometrisch medium of paragnost kan ons de bevestiging geven van wat we zelf voelen: een voorwerp is méér dan een ding, het draagt z'n geschiedenis met zich mee. Het draagt óns met zich mee. Maar alles wat goed is heeft ook even makkelijk een andere kant.
Niet alleen de mooie dingen blijven hangen, ook negatieve emoties hechten zich aan voorwerpen.
Daarom zijn er mensen die nooit iets tweedehands willen kopen en zeker geen kleding, omdat ze bang zijn voor wat er verder nog rond zo'n afgedankt item hangt.
Als ik zo m'n boekenbezit bezie van voor het grootste deel tweedehands boeken, dan vraag ik me wel eens af wat een psychometrist allemaal zou ontdekken.....

Wie Googelt kan terechtkomen bij eBay, waar soms een schilderij wordt aangeboden om ongebruikelijke redenen: het deugt niet. Rondzingend op verschillende sites wordt gesproken over de griezelige kwaliteiten van dat schilderij. Suggestie? Best mogelijk.Als duizenden mensen hun negatieve gevoel op een schilderij projecteren, wordt het vanzelf iets engs. Het omgekeerde gebeurt tenslotte ook, toch? Een relikwie, een beeld, een ikoon die zo vaak aanbeden wordt dat er werkelijk wonderen gebeuren?

Maar wat nu als er echt een geest bezit neemt van een voorwerp?
Wijlen je oom die het niet bevalt dat zijn piano bij jou in huis staat kan je bij het spelen misschien een ongemakkelijk gevoel geven. Je kind kan nachtmerries krijgen omdat de antieke pop, erfstuk van tante Betsie, haar met de ogen schijnt te volgen...en zelf had je ook al steeds het gevoel dat die pop niet kosher is.
Zulke dingen gebeuren vaker dan we denken, maar worden meestal aan suggestie toegeschreven.
Maar...niet alle geesten spoeden zich naar het Licht, en niet alle geesten zijn te vertrouwen.
Onlangs las ik een verhaal van een fotograaf die een prachtige verzameling 'Graven Images' had gefotografeerd: grafstenen met een bijzonder uiterlijk. Sommige grafstenen dragen een portret. De fotograaf laadde een van die portretten, een sinister kijkende man, in de computer, en die sloeg gelijk op tilt. Bij een volgende poging was ze alles kwijt en kon ze opnieuw beginnen. Ze heeft toen de man die ze toch al niet zag zitten maar niet meer voor een derde keer geladen...
Met het portret van zijn vrouw had ze overigens geen enkel probleem.

Voorwerpen kunnen ook opzettelijk bezield worden door de levenden. Dat is magie. De zwarte soort noemen we Voodoo, en terecht hebben we daar geen boodschap aan.
Een bekend voorbeeld is de Balinese kris, dat gegolfde steekwapen waar je je kinderen niet mee alleen wilt laten.
Toen Indonesië nog Nederlands Indië heette, hing zo'n ding in veel huizen aan de wand.
Op Bali, en in de rest van Indonesië is de kris vooral een traditioneel en ritueel wapen, zoals de degen bij ons.
Sterker nog: Op Sulawesi kan een bruid bij afwezigheid van de bruidegom legaal met de kris huwen.
Krissen zijn vaak erfstukken, mooi bewerkt metaal met een even mooie hardhouten schede.
De kris speelt in veel griezelverhalen een rol, natuurlijk vanwege zijn magische kwaliteiten.
In het vaker geciteerde boek van Lyall Watson, 'On the Nature of Things' lees ik: Op Bali kan de kris zo potent zijn dat hij kan doden alleen door met de punt naar het slachtoffer te wijzen, of te steken in zijn voetstappen in het zand.
Vooral de oude krissen hebben een sterke wil: ze maken een welwillend geluid als ze getrokken worden en kreunen als ze teruggaan in de schede...
De sleutel tot die macht komt van de maker die er zijn goede of kwade ziel mee verbindt. Er zijn verhalen van een kris die kan praten, vliegen, zwemmen, in een slang kan veranderen en zelfs kinderen kan verwekken.
H.W.M.J. Rijnders schreef het boekje 'Stille krachten van de Kris' , en vertelt daarin hoe hij een kris, gekocht voor zijn krissenverzameling, onder zijn hoofdkussen legde om te testen of er 'leven' in de kris zat...en in zijn droom een man hoorde zeggen: 'ja-iki' - Javaans voor 'Hier ben ik'.
Wat zegt men in zo'n geval tegen een kris...prettig met u kennis te maken?