RECEPT

Soms horen we wel eens wat over onderzoek met placebo's, en ik heb er hier ook al eens wat over geschreven.
Er wordt veel onderzoek naar verricht hoe het kan dat 60% van de mensen die een nep-pil krijgen zonder zich daarvan bewust te zijn, daar baat bij hebben. Het geheim zit'm natuurlijk zowel in ons flexibele lichaam als in onze flexibele geest.
Maar dan hebben we wel artsen met toewijding en overtuigingskracht nodig, en daar mag het tegenwoordig nog wel eens aan ontbreken.

Hoe dan ook: het verschijnsel is niet van deze tijd alleen. Dokters in de geschiedenis wisten ook dat de geest een machtige partner is om hun vaak onbeholpen medische vaardigheden te ondersteunen. Ook al beschikten ze niet over would-be pillen, hun persoonlijkheid was minstens zo geneeskrachtig.
Het kan zijn dat de patienten ook wat minder bij de tijd waren.
Uit 'Borderlands' , een spiritistisch tijdschrift uit de 19de eeuw, enkele fragmenten over artsen die wel een heel opvallend soort placebo leverden....:

Patienten met malaria bleken te genezen door ze een stuk papier met het onzinwoord 'FEBRIFUGE' te geven, vergezeld van de instructie om iedere dag een letter van het woord af te knippen.
Dat hielp.

Een patient die een blaar had kreeg een geschreven recept, met de instructie dat middel aan te brengen op de blaar. Ze nam dat letterlijk, en legde het papiertje tegen de pijnlijke plek. Die genas.

Een man die een koliek had kreeg een recept mee en de instructie over enige dagen terug te komen.
Bij de volgende afspraak was hij kerngezond: hij had het recept opgegeten.

De gezondheidszorg kan beslist een stuk goedkoper.

MUZIEK VOOR DOOFSTOMMEN....

Men vond wat uit in de 19de eeuw. Helaas gingen de meeste uitvindingen en ontdekkingen de archieven in waar ze zelden meer uitkwamen. Daarom is het zo leuk om ze in oude tijdschriften te vinden.
Het roept vragen op: Was het werkelijk waar? Welk principe werd hier toegepast? Waren die mensen wel echt stokdoof? Heeft iemand ooit nut gehad van zulke ontdekkingen als hieronder door W. Utrecht in 'Het Toekomstig Leven' van februari 1897 beschreven?

De dooven hooren! De Hoogleraar MacKendrick, te Glasgow, heeft een verbazingwekkende ontdekking gedaan. Dooven geeft hij, door middel eener nieuwe toepassing van de phonograaf en de électriciteit, 't gehoor weder.
Ditmaal is het geen wetenschappelijke hypothese, zooals bij de Roentgen-stralen, ten opzichte der genezing van blindheid, maar wel een ontdekking, die alle twijfel buiten sluit, die verscheidene malen door proeven, en altijd met succes, aangetoond is.
Ook diegenen, die, van hunne geboorte af, van 't gehoor beroofd zijn, hooren eveneens.
De uitvinding schijnt zoo eenvoudig mogelijk. Op't tooneel staat een phonograaf. 't Toestel wordt door middel van électrische draden met de dooven in verbinding gebracht. De door doofheid aangedane persoon behoeft slechts het uiterste eind der électrische draden tusschen de tanden te nemen, om duidelijk te hooren. Dit middel is evenwel pijnlijk. (gênant.)
Een andere, veel praktischer manier, bestaat hierin, dat men een vaas met zoutwater vult, waarin de doove zijne handen houdt. Phonograaf en vaas worden door électrische draden verbonden. Zoodra nu de uitvinder zingt, en de pianist speelt, hoort de doove, en kan hij een opera van't begin tot het einde volgen.
't Zoutwaterbakje veroorzaakt alleen een soort électrische prikkeling in de handen.
Deze nieuwe ontdekking bevestigt 't gezegde der Geesten: "Dat zij geenszins, zoals wij, behoefte hebben aan organen om te zien en te hooren" .