AAN DE HEMEL, IN DE LUCHT

Als wij omhoog kijken zien we wolken, of geen wolken, of een beetje wolken. We zien bij dag de zon en bij nacht maan en sterren, hoewel dat laatste steeds moeilijker wordt in onze geürbaniseerde samenleving. Verder is er dan nog, even af en toe, de regenboog. En er zijn UFO's, maar die zijn zelden zichtbaar in onze contreien. Wat niet betekent dat ze er niet zijn. Laten we ons daarover geen illusies maken.

Maar er waren tijden....Toen zagen mensen verschijnselen in de lucht die tot de onbeheerde wildgroei van het 'onverklaarbare' behoorden. Nee, ik bedoel niet de vele opvliegers van de katholieke kerk, die in haar geschiedenis zoveel wonderlijke verschijningen kent. Maria's van gevarieerde snit die geen Maria's zijn maar vermoedelijk projecties van God weet (of God weet niet) welke kosmische grappenmakers. Wij trappen er wel in, daar ligt het probleem niet. En de kerk valt meestal niet over een wondertje meer of minder, als dat het gewenste effect heeft : Geloof - en vooral: geld.
Die grappenmakers weten zo heerlijk in te spelen op de gangbare zorgen en verwachtingen. Ze kennen ons door en door: onze twijfels, onze goedgelovigheid, onze domheid. En daar willen ze best een verschijning aan wagen.

In 1872 was er veel politieke onrust in de Elzas, het grensgebied tussen Frankrijk en Duitsland. Zulke tijden zijn ideaal voor verschijningen. 'Maria' vertoonde zich aan een paar kinderen boven op een berg bij het dorp Kruth, en al gauw liep het dorp en de directe en wijde omgeving uit om te zien wat de kinderen zeiden te zien.
Eigenlijk gaat het steeds op dezelfde manier, alleen het aantal kinderen verschilt.
Wat deze keer ook anders was, was dat twee van de meisjes zagen dat Maria met een zwaard zwaaide over de vormen van spooksoldaten die zich in het luchtruim aftekenden. Aldus William Howitt in Spiritualist Magazine van 1875. Een ander boek uit 1873, The Christian Trumpet, maakt melding van schimmige luchtgevechten in Polen in 1872 en boven Stuttgart in datzelfde jaar, waar de keizer werd gezien terwijl hij zijn troepen heldhaftig naar de overwinning voerde. De Frans-Pruisische oorlog, meer een veldtocht van enkele maanden, was in 1871 al geeindigd met een overwinning van het koninkrijk Pruisen.
Merkwaardig.
Behalve luchtspiegelingen waren er ook andere verschijnselen: kruisen in ramen op verschillende plaatsen, die vanzelf opnieuw verschenen als de ramen werden beschoten. Benjamin Creme, profeet van 'Share International' de man die nu overal kruisen ziet die de komst van de Maitreya aankondigen, zou hard moeten nadenken om daar een spirituele verklaring voor te vinden. Ook toen kwam er al geen messias.

Maar we dwalen af. Terug naar de luchtlegers en weg van de religie. Het kan allemaal nog veel gekker.
In het pas uitgekomen boek 'Hidden Realms' van Jerome Clark, onderzoeker van het Forteaanse universum, staan veel voorbeelden van groepen zwevers en strijdende luchtlegers.
Zo werd er in 1818 in New Jersey het volgende waargenomen door Wille Hartman die naar buiten kwam op het geroep van haar kinderen. Zoals ze verklaarde voor het gerecht zag ze 'een groot aantal mannen in wit gekleed die over het veld van de buren liep, meer zwevend dan wandelend, en schijnbaar in verwarring. Toen verschenen er vijf anderen onder hen, starlender wit en veel groter, en samen stegen zij op ten hemel. Daarboven bleek nog een andere groep mannen te zweven die zich in dezelfde richting voortbewogen. Het hele verschijnsel duurde meer dan een half uur.' Aldus het ondertekende getuigschrift van het echtpaar Wille en David Hartman en hun buurman Andrew Raub.

Op 24 december 1642 hoorden de inwoners van Kineton in Warwickshire rond middernacht het gekreun van soldaten en het slaan van trommels. Plotseling verschenen in de lucht de soldaten die dat lawaai maakten, in kleur, met paarden en vaandels en al. Beide duidelijk te onderscheiden legers leverden drie uur lang een gevecht, waarna de verschrikte inwoners de burgemeester uit bed trommelden, die de dominee wekte om de hele geschiedenis te horen.
Natuurlijk werden er politieke en godsdienstige interpretaties aan het voorval gegeven, want op diezelfde plek was slag geleverd in de Engelse Civil War (1642-1651).

In september 1870 maakte dominee Schultz uit Oakland, Californië, samen met zijn oom een nachtelijke wandeling, toen ze getroffen werden door een stralend rood licht. Er was geen maan en de lucht was helder.
Het licht veranderde van vorm en werd een kroon, die na enige tijd veranderde in een rode band die over de hemel liep van oost naar west.
Toen kwam er uit het noorden een leger, perfect uitgerust, en ook vanuit het zuiden naderde een leger. Beiden waren dieprood van kleur. Toen beide legers de rode band bereikten schouderden ze hun geweer en losten tegelijkertijd een schot in de richting van de rode band. De beide mannen hoorden niets, maar zagen des te meer.
De twee legers vochten in de luchtl tot ze allemaal dood waren en op de grond (van de hemel) lagen.
Toen verdween de scène.
Korte tijd later werd de hemel opnieuw verlicht en een rode gloed onthulde de slachting die de hele aarde scheen te omvatten. Dat tafereel was zichtbaar gedurende een minuut of 40.

Tegenwoordig zien we geen luchtlegers meer, maar andere onmogelijke dingen, zoals Maria's en dansende zonnen. Dat maakt de raadsels alleen maar groter. Niets is wat het lijkt. Laten we naar de hemel blijven opzien.

WOLKEN IN DE WEER

Sinds enkele jaren ben ik lid van de Cloud Appreciation Society. Die club heeft een site waarop de meest wonderbaarlijke wolkenformaties te bewonderen zijn, en men kan zijn eigen foto's insturen om de club te ondersteunen. http://cloudappreciationsociety.org/

Onlangs vloog ik boven de wolken. Dat is heel gewoon, want wolken hangen nou eenmaal lager dan het gemiddelde vliegtuig stijgt. Niettemin vind ik die wolken steeds weer een schouwspel van grote schoonheid en iets waar ik geen moment van wil missen. Ze stimuleren de fantasie, en zonder enige moeite kan ik me voorstellen dat ik over de wolkenpieken en dalen wandel en op de uitkijk sta op een cumuluswolk, starend in de verte, naar een UFO, of zo. Oppassen natuurlijk dat ik niet in een gat val op weg naar de lapjesdeken die aarde heet.
Dus uitkijken is de boodschap. Behalve wolken niets abnormaals gezien op die vlucht.

Maar sommige mensen maken vreemde dingen mee, als het om wolken gaat.
Zoals Missy McDonald in een FATE uit 1998, die vanuit haar huis de lucht in keek ergens in de buurt van de Golf van Mexico, tijdens stormachtig weer.
De wolken waren ongewoon wit, en de lucht bijzonder sprekend blauw.
Voortdurend in beweging waren die witte wolken, alsof de lucht kookte.
Terwijl ze keek begonnen ze vorm aan te nemen. Er ontstond een stad die zo uit The Wizard of Oz leek te komen. De stad bleef enige tijd hangen en loste toen weer op. Meer wolken verschenen en vormden engelen en monsters met grote horens. En ook die losten op, om te veranderen in drie figuren met baarden en een vierde met een kroon. Hun lichamen waren niet zichtbaar, alleen de hoofden en schouders. Een van hen droeg een tulband. Die draaide zijn wolkenhoofd en keek Missy aan.
De hele cyclus herhaalde zich nog twee maal.

Sterk.
Missy beweert niet aan de drugs of wat anders te zijn.
Het is gek en onwaarschijnlijk, maar zo gek is het nou ook weer niet, want mensen hebben vaker religieuze en andere voorstellingen in de lucht gezien. Wolken zijn nou eenmaal het meest geschikt om die voorstellingen te vormen. Zelf zag ik een keer een draak met een tamelijk uitgesproken uiterlijk, kop en klauwen en alles erop en eraan.
En omdat ik denk dat er vaker spelletjes met ons gespeeld worden door bv de 'zon' te laten tuimelen, 'Maria' te laten verschijnen, munten en rozenkransen van kleur te laten verschieten en halve mediums te laten verdwijnen, wat is er dan gek aan een diavoorstelling in de wolken. Toch?
Alles hangt af van welk paradigma je besluit aan te hangen.
En ons bestaan is nou eenmaal niet houvast als een huis maar wisselvallig als de wolken.
Wie daar niet aan wil smakt omlaag op het asfalt van hardnekkigheid.

MIST EN WOLKEN

In een Fortean Times uit 1993 lees ik een kort berichtje:

"Het Baci bos bij de stad Cluj in centraal Roemenie is de focus van veel UFO rapporten. Ergens in 1992, volgens een Roemeense krant, wandelden Zoltan Frenc en zijn schoonzoon in het Baci bos. Het was mooi weer, de hemel was helder, maar de zon scheen ineens bleker te worden. De schoonzoon begon wat sneller te lopen, en Frenc verloor hem uit het gezicht. De wind stak op, en een dichte mist daalde neer. Frenc's ogen begonnen te steken.
De mist trok snel weer op en de zon scheen weer - maar de schoonzoon was verdwenen.
Een zoekactie door dorpelingen en de politie had geen resultaat."

Zo'n verontrustend berichtje lijkt misschien onzinnig. Maar het past precies in de vele getuigenverklaringen die spreken van plotselinge mist, wolken die komen en gaan en soms tegen de wind in drijven, en vreemde verdwijningen.

Paul Stonehill schrijft in FATE, May 2007, over verdwijningen in de provincie Sichuan. In de Heizhu vallei, plaatselijk bekend als de 'Valley of Death' , gebeuren onverklaarbare dingen. De Yi, de inheemse bevolking van de vallei, waarschuwen dat men zacht moet spreken om de 'berggod' niet wakker temaken. Want dat kan leiden tot het ontstaan van een dikke mist die het leven bedrijgt en mensen en dieren laat verdwijnen. Verhalen over zulke gebeurtenissen doen al eeuwen de ronde in de Heishu vallei, maar ook recent zijn er expedities, soldaten en burgers verdwenen. Zo'n mist kan enkele dagen blijven hangen, en er komen vreemde geluiden uit en sommigen rapporteren het voor UFO ontmoetingen zo gebruikelijke verlies van tijd.

Wolken zien er onschuldig uit, en gelukkig zijn ze dat meestal ook. Bovendien zijn ze prachtig.
Maar sommigen zijn niet te vertrouwen. Het lijken wel mensen; vol verrassingen.
Wij slaan er William Corliss op na, die onvolprezen opvolger van Charles Fort, die alles wat vreemd en onverklaard is uit wetenschappelijke tijdschriften plukt. Moge hem een lang leven beschoren zijn, want zijn werk is nooit klaar.

18 Augustus 1870. Engeland.
(....) De lucht was heel helder, maar in de verte was een donderbui actief. Ik zag lichtgevende dunne spaken (onder de wolken) die schenen te roteren, en lange tijd in dezelfde positie bleven.

1 november 1937. Het Kanaal.
Een piloot neemt een grote stapelwolk waar. Vanuit de basis van de wolk komen zijn horizontale stralen te zien, vanuit een middelpunt.

Een goeie verklaring is er niet.

nog wat:

Juli 1932, Cache Lake, Ontario
"Het was een kille ochtend, en de hemel was zwaar bewolkt. Mijn aandacht werd getrokken door een rommelend geluid uit het westen, alsof er een donderbui aankwam. terwijl ik bleef kijken kwam er boven de bomen aan de overkant van het meereen hele lange, smalle wolk aanzetten die op een regenwolk leek. Hij bewoog zich in breedterichting voort en het rommelend geluid kwam overduidelijk uit deze wolk, die naar schatting 70m lang was.
Terwijl de wolk dichterbijkwam werd het stationaire geluid steeds harder. Hij passeerde over mijn hoofd, en er kwam geen regen uit, noch zag ik iets van electrische ontlading die vaak in donderwolken te zien is."

Gelukkig is deze meneer niet onverwachts verdwenen.

Op internet vind je veel speculaties over UFOs die zich verbergen in wolken.
Als ik een UFO was en ik wilde me niet laten zien, zou ik dat ook doen. Het ligt voor de hand.
De vraag is of iedere vreemd uitziende wolk een UFO is.
Zeer waarschijnlijk niet.
Bovendien is het in de eerste plaats de vraag wat een UFO is, en ook daar is geen eenduiding antwoord op. Maar laten we daar niet over beginnen.

uit Charles Forts 'Book of the Damned:
22 maart 1870, bericht een metereologisch journaal, zien zeelieden een afwijkende wolk, rond, met wat onwolkige details in het centrum.
Men staart en speculeert. Het ding is lichtgrijs, maar hangt lager dan de rest van de wolken. En het beweegt zich tegen de wind in. Een half uur lang blijft die wolk zichtbaar, tot het te donker werd om hem verder te volgen.

Al eerder schreef ik over de wonderen van Seton, Washington. Een fragmentje in dit verband:
22 mei 1992
Enkele bezoeker aan de kerk van Seton zijn op weg naar huis als ze een heldere witte wolk zien met een kleurige band in het midden. Ze merken op dat het een prachtige wolk is, anders dan de omringende wolken. De wolk hangt laag en stil boven de weg.
Ze rijden er onderdoor (!) en de wolk blijft achter.

Nog een voorbeeld van merkwaardige wolk, eentje die niets laat verdwijnen maar wel iets laat vallen.

September 1814, Agen, Frankrijk.
Een kleine witte ronde wolk die tijdens het voortdrijven ineens begint de draaien en zich snel naar het zuiden beweegt.
Oorverdovende rommelende geluiden komen er uit die wolk, en dan explodeert hij in een regen van rotsblokken en stenen.

Of deze: Forest Hill, Arkansas, in 1847:
De hemel was helder, maar in de middag vormden zich plotseling turbulente wolken die eruit zagen "als een pikzwarte deken, van boven af verlicht door rode toortsen."
Een luide explosie klonk die huizen door elkaar schudde en de kerkklok deed luiden, terwijl er een vlammend lichaam naar beneden kwam dat net buiten de stad in de aarde drong. Daar maakte het geval een gat van bijna 3 m. diep en meer dan 60 cm breed.
De steen die op de bodem van de put werd gevonden was gloeiend heet. De lucht was intussen weer opgeklaard.

Heel ongebruikelijk gedrag voor een wolk.
Hier nog een:

Hutchinson, Minnesota, 1897.
Een lichtgevende cumuluswolk die vanuit het oosten komt aanzetten. Als de wolk boven het stadje is, valt er een lading insecten uit van dezelfde species. Dat gebeurde ook al in Macerata, Italië, in 1897: Uit bloedrode wolken daalden duizenden insecten neer die de bewoners van die streek nooit eerder hadden gezien. Blijkbaar was 1897 een goed insectenjaar.

Dit geeft allemaal te denken.
Ook in verband met vreemde verdwijningen, zoals die van de bemanning van de overbekende Marie Celeste, of van dat zeilbootje ergens bij Australië dat een paar jaar geleden verlaten werd aangetroffen.
Waar blijven die mensen? Worden die in een andere dimensie uitgestort?
Even nieuws, snel vergeten, maar ik zou het toch wel willen weten.