DE LUCHT IN

Het meest veelzijdige medium dat er waarschijnlijk ooit is geweest, en het best gedocumenteerde, was Daniel Dunglas Home, wiens komst naar Nederland in 1853 ons land voor het Spiritualisme won.
Home vertoonde zijn buitengewone gaven bij daglicht en in aanwezigheid van ontelbare kritische wetenschappers.
Een van de meest geruchtmakende gaven was zijn vermogen te leviteren. En dat niet alleen, maar eenmaal vloog hij in horizontale toestand het raam uit om door een ander raam weer binnen te vliegen, onder het oog van vele verbijsterde toeschouwers.
Levitatie is minder uniek dan we misschien denken, en er zijn vele voorbeelden van leviterende heiligen, yogi's en gewone mensen die opstijgen tegen wil en dank.
Hieronder een verhaal dat minder bekend is, maar desondanks historisch.

Reynard Beck was een boer die leefde in Dexter, Missouri. Een doodgewone Amerikaan, niks bijzonders.
Hij en zijn oudere broer Samuel onderhielden de kleine boerderij en zorgden voor hun moeder na de dood van hun vader.
Het leven was niet makkelijk, en ze hadden moeite om de eindjes aan elkaar te knopen.
Op een morgen in 1884 werd Reynard wakker met in z'n neus de geur van het ontbijt dat z'n moeder aan het maken was. Hij ging overeind zitten maar toen hij opstond bevond de 100 kilo zware Reynard zich op weg naar het plafond. Omdat hij daar liever niet wilde blijven duwde hij zich af met z'n voeten, greep het hoofdeinde van het ledikant en wist met zijn voeten omlaag en in z'n armen een zware stoel de grond te bereiken.
Boeren zijn niet voor één gat te vangen. Omdat Reynard vermoedde dat dit het werk van de duivel was, zag hij om naar een methode om de zwaartekracht in ere te herstellen, en dat lukte met behulp van een leren riem waarin gewichten zaten; net genoeg om de man op aarde te houden.
Hij zei niets over het voorval tegen zijn moeder en broer.
Maar toen hij die avond de riem afdeed en met hetzelfde gemak omhoogsteeg, kwam zijn broer binnen.
Die dacht aan een trucje, maar toen dat niet het geval bleek te zijn dacht hij aan geld.
Samuel overtuigde hun moeder dat Reynards zweverigheid een onverwachte meevaller was, en dat ze er een act van konden maken.
En zo gingen de broers op pad om hun geluk te beproeven als "The Floating Wonder".

Dat had succes. Duizenden mensen kwamen kijken, en anderen probeerden het talent van Reynard aan bedrog toe te schrijven. Maar 6 jaar lang zweefde Reynard gracieus naar de nok van hun tent en klom dan weer naar beneden. De zaken gingen in die jaren voorspoedig, en de Beck brothers verzamelden een kapitaal van meer dan een miljoen dollar. Toen, in 1890, kondigden ze aan dat ze terug zouden gaan naar hun farm in Dexter.
Een verklaring werd gezocht voor dit plotselinge besluit, en het gerucht ging dat Reynard zijn vermogen om te vliegen was kwijtgeraakt, hoewel daar geen bewijs voor was.
Reynard was niet meer dezelfde. Hij was zwaarmoedig en trok zich van iedereen terug..
In September 1890 kreeg de pers er lucht van dat de wonderman was verdwenen. Moeder en broer werden huilend aangetroffen: Reynard was al drie dagen spoorloos. De gewichtige riem was gevonden in een veld in de buurt. Had hij zijn riem afgedaan en was hij opgestegen, de hemel tegemoet?
Het lijkt erop, maar zeker zullen we het nooit weten.

LEVITATIE

Levitatie is een verschijnsel dat, hoe onwaarschijnlijk ook, in de analen van het Spiritualisme af en toe voorkomt. Het bekendste voorbeeld is het medium D.D. Home, die op klaarlichte dag zelfs horizontaal het raam uitvloog om door een ander raam weer binnen te zeilen.
Luister naar dit verhaal uit India, uit 'Lost Worlds and Underground Mysteries of the Far East' (1938) :

Paul Dare, een onderzoeker van yogi-wonderen in de eerste jaren van de 20ste eeuw, vertelt hoe hij stond te praten met een Swami, die behoorde tot een kolonie van heilige mannen die leefden in de grotten van Jogeshwari, in de buurt van Bombay. Beiden stonden aan de rand van een ravijn te oreren over het wel of niet 'echt' zijn van Yogi krachten.
Terwijl de Swami fijntjes glimlachte over het westers scepticisme van zijn gesprekspartner, stapte hij over de rand van het ravijn en liep rustig naar de overkant, zonder het gesprek een moment te onderbreken.
Toen hij over lucht lopend aan de andere kant was aangekomen, liep hij op dezelfde manier, pratend over westerse wetenschap, terug.

Hoezo Jezus liep niet over water?

MATRIX

We kennen de films 'The Matrix', en sommigen kennen misschien ook het werk van David Icke.
Ikzelf ken het nauwelijks, want ik heb nooit wat opgehad met zijn antisemitisme en zijn hoogst merkwaardige ideeën dat sommige mensen, zoals die goeie stijve Engelse Queen Elizabeth, in werkelijkheid shapeshifters zijn: onder het koninklijke kant zit een schubbig reptiel verscholen. Met zulke verhalen, hoe gedocumenteerd ook gebracht, is blijkbaar mijn boggle-grens bereikt. Terwijl ik toch heel beslist nog maar van weinig sta te kijken.
Maar Icke's boek is in zoverre interessant dat hij ons wijst op de mogelijkheid dat we (technisch) gemanipuleerd worden om een werkelijkheid te ervaren die alleen schijn is, een hologram, bedriegelijk echt maar niettemin: een matrix.
Die verontrustende gedachte is niet nieuw. Icke maakt dankbaar gebruik van gedachten die door Charles Fort, John Keel, Ivan Sanderson en andere Forteanen al lang geleden werden ontwikkeld.
Voor hem is te hopen dat de boeken die hij uitscheidt en het geld wat hij daarmee verdient niet alleen in de virtuele werkelijkheid bestaan.

Ik kwam erop na het lezen van een kort stukje in Paranormal Magazine van maart 2009, over Joe Nuzum.
Nuzum ◄ werd 15 jaar lang intensief bestudeerd door psychiater en parapsycholoog Berthold Eric Schwarz.
Nuzum leviteerde, en kon ook allerlei voorwerpen de lucht in doen gaan.
Hij was geen illusionist als David Copperfield of David Blaine, die dat ook voor elkaar krijgen, maar met illusionaire middelen waar je voor bij de pinken moet zijn.
Nuzum was, volgens Schwarz, voor 90% van de tijd in dromenland. Met zijn levendige fantasie kon hij tijdens die trance-toestand door de mazen van de matrix heenglippen en doen wat hij wou. En leviteren was op die manier peanuts, blijkbaar.
Het geloof kan bergen verzetten, waar hebben we dat meer gehoord?
Dat doet me denken aan 'de zieneres van Prevorst' , beschreven door Justinus Kerner in de 19de eeuw.
Dat doet me denken aan het Brooklyn Enigma dat in deze blog werd beschreven.
Dat doet me dan ook weer denken aan de staaf onbuigbaar ijzer, het Permanente Paranormale Object van Uri Geller, ook al hier besproken.
Dat doet dan weer denken aan de prestaties van de 19de eeuwse mediums en hun transfiguraties en apporten.
En aan Poltergeistverschijnselen waarbij materie zich buiten onze wetten van tijd en ruimte schijnt te plaatsen.
En aan...lees er de parapsychologische literatuur maar op na.
Icke heeft een punt: de werkelijkheid is niet wat ie lijkt. Bij lange na niet.
Of we daar nou een conspiracy theorie op loslaten of de waarschijnlijkheid van meerdere dimensies, toegankelijk voor sommige mensen met een bijzondere geestgesteldheid, dat is een kwestie van persoonlijke voorkeur.
Als we maar wakker blijven.