ACOUSTIC KITTY

Soms kun je je afvragen of we met z'n allen niet van God los zijn.
Geen experiment is nog onheilig genoeg om geen doorgang te vinden.
Zo zijn dieren door de CIA op alle manieren, wreed en volslagen ongevoelig voor hun rechten, op de proef gesteld om het Amerikaanse landsbelang te dienen.
Misschien een puntje ter overweging nu Balkenende zo vreselijk inzit met z'n trouw aan de Amerikanen.
Laat die maar schuiven, zou ik zeggen, hoewel Obama een goeie jongen lijkt.

In Darklore 4, een jaarlijkse zeer te prijzen uitgave waaraan menig kopstuk in het veld van 'weird' een bijdrage levert, staat een artikel over dieren en Security van Nick Redfern.
Het voert te ver om alles hier weer te geven, maar één verhaal doet wat mij betreft de deur dicht.

Het leek de heren van de CIA tijdens de Koude Oorlog een uitstekende gedachte om een kat als wandelende afluisterapparatuur te gebruiken. Knuffel knuffel, en intussen wordt ieder gesprekje, iedere slurp, iedere neuspeuter geregistreerd. Oei, wat een geweldig idee. Mensen verdenken elkaar, maar wie verdenkt pussy?
Tja. Dat idee moest getest worden. En een kat kun je niet met een bug op z'n lijf laten rondlopen, dus sneed men er een open en bracht de nodige electronica in.
De kat werd losgelaten in een park en registreerde de gesprekken van mensen die dachten ongehoord te blijven.
Maar toen het dier honger kreeg nokte het af. Operatief verwijderde men het hongergevoel.
Intussen had de kat, die Acoustic Kitty werd genoemd zo'n 10 miljoen dollar aan behandelingen en research gekost; geld van de Amerikaanse 'taxpayer' , waar ze in dat land zo graag mee schermen.
Maar toen kwam de klap.

Bij een volgende proef werd de kat uit de auto gezet....en overreden.

HERREZEN?

In vroeger jaren werd de diagnose 'dood' nog wel eens ten onrechte gesteld, wat leidde tot veel ellende, vooral voor de prematuur begraven levende, die in de kist wakker werd.
De angst om levend begraven te worden leidde daarom tot veel bizarre uitvindingen om dat gruwelijke lot uit te sluiten.
Hier een antiek bericht uit het nieuws van 1901, waarin het onheil op de nipper werd voorkomen....

Op 17 augustus 1901 trokken donkere wolken samen boven Hanston, Texas, terwijl een door paarden getrokken lijkkoets in een plechtige processie naar het kerkhof reed. In de lijkkoets, in een metalen kist, lag het lichaam van de 5 jaar oude dochter van Samuel Mc Preaz, een lokale boer.
Toen de lucht betrok zagen de treurenden een 'merkwaardig, zacht geel licht' in de lucht. Toen was er een donderslag en een bliksemschicht, die de koets trof, en paarden en koetsier knock out sloeg.
De kist barste open. Het dode meisje zat rechtop en huilde om haar moeder.
"Haar ouders geloven dat de bliksemschikt was gezonden als een wonder, en de mensen uit de omgeving fluisteren erover", meldde de krant Cincinnati Enquirer. Artsen verklaren dat het meisje in een cataleptische toestand was en dat de schok haar deed ontwaken, maar veel mensen geloven dat ze echt dood was en weer tot leven is gekomen.
Het geloof in het mirakel wordt nog versterkt doordat niemand gedood werd of gewond raakte bij de levenbrengende blikseminslag.

HET ONTSTAAN VAN EEN WONDER

uit: Alexandra David- Neel ◄, Mystiek en Magie in Thibet, vert. J.H.W.Boelens (1938)

Op een stormachtige dag bevond een koopman zich op weg met zijn karavaan.
Een rukwind nam zijn hoed op en deed die ergens tussen het struikgewas terechtkomen.
Als men op die manier zijn hoofddeksel verliest, moet men het volgens de Tibetanen niet weer oprapen, daar dat ongeluk brengt. Gehoorgevend aan dat bijgeloof, liet de koopman het dan ook liggen.
Het was een slappe vilten hoed, met twee oorkleppen uit bond eraan. Toen hij daar zo enigszins platgedrukt en half verborgen in de struiken hing, was zijn vorm bijna niet meer te herkennen.
Toen enige weken later tegen het vallen van de avond een andere man langs dezelfde plek kwam, meende hij daar vaag een gedaante te onderscheiden die zich in het struikgewas verborgen scheen te houden.
Daar hij niet een van de moedigsten was, versnelde hij de pas en maakte zich uit de voeten. In het eerste dorp dat hij de volgende dag bereikte, vertelde hij 'iets vreemds' te hebben gezien, dat zich op enige afstand van de weg in het kreupelhout verborgen had gehouden.
Naarmate de tijd verstreek, kwamen er andere reizigers voorbij, die eveneens op die plaats een zonderling voorwerp, waarvan ze de eigenlijke aard niet konden vaststellen, opmerkten en dat in hetzelfde dorp vertelden.
En zo merkten achtereenvolgens nog verschillende anderen het onschuldige hoofddeksel op en brachten het onder de aandacht van dorps- en streekbewoners.
Intussen hadden al die tijd zon, regen en stof hun werk gedaan, het vilt van de hoed doen verschieten en de oorkleppen doen omkrullen, zodat ze uit de verte gezien wel iets weg hadden van de harige oren van een of ander dier. Het uiterlijk aanzien van de langzamerhand tot een vod geworden hoed was daar natuurlijk des te zonderlinger door geworden.
Nu werden dan ook de reizigers en pelgrims die van de andere kant af het dorp binnenkwamen al gewaarschuwd dat er aan de bosrand 'iets' op de loer lag dat evenmin een mens als een dier was, en dat men dus op zijn hoede moest zijn. Sommigen opperden het denkbeeld dat dit 'iets' wel eens een demon kon zijn, en zo werd het tot dusver naamloze voorwerp al spoedig bevorderd tot de rang van een duivel.
Daar er steeds meer mensen kwamen die de oude hoed zagen en er over spraken, duurde het niet lang meer of het hele land hield zich bezig met de in het bos verborgen 'demon' .
Nu gebeurde het dat op zekere dag enige reizigers het vod zagen bewegen, terwijl het enige tijd later weer andere reizigers toescheen dat het zich trachtte los te maken uit de doornen waarin het verward was geraakt; tenslotte zette het enige voorbijgangers achterna, die dol van schrik de benen namen.
De oude hoed was bezield geworden door de invloed van de talloze gedachten die erop geconcentreerd werden.

Dit verhaal, dat naar men verzekert op waarheid berust, wordt telkens weer naverteld als een voorbeeld van de macht der gedachtenconcentratie, zelfs al geschiedt die concentratie onbewust, en al is ze niet gericht op een scherp omlijnd doel.

DE LEVENS VAN JEFFREY KEENE

Het reïncarnatieverhaal van Jeffrey Keene, een brandweercommandant uit Connecticut, is in meerdere opzichten opmerkelijk.
Keene's verhaal begint in 1991, toen hij met zijn vrouw op vakantie was, op zoek naar antiquiteiten.
Ze stopten in Sharpsburg, Maryland, waar in de Amerikaanse Civil War de slag van Antietam was geleverd.
Hoewel Keene tot dan toe geen enkele belangstelling had gehad voor die periode, voelde hij zich aangetrokken door het slagveld, waar hij werd besprongen door onbegrijpelijke emoties.
In een winkel kocht hij een tijdschrift over de Civil War. Pas meer dan een jaar later begon hij erin te lezen, en werd opnieuw overspoeld door beelden en sensaties.
Er stond een foto van generaal John Gordon, de bevelhebber van de strijd. De gelijkenis met Keene's eigen gezicht was meer dan opvallend.
15 jaar vóór Keene op het spoor werd gezet van generaal Gordon, kreeg hij heftige pijn in zijn kaak, die bleef verergeren. Hij werd naar het ziekenhuis gebracht, waar men niets afwijkends kon vinden. De pijn verdween tenslotte. Dat gebeurde op 9 september 1977, Keene's 30ste verjaardag.
15 jaar later ontdekte Keene dat Generaal Gordon in z'n gezicht was gewond op 17 september 1862, tijdens de slag van Antietam. Gorden was toen 30 jaar. Keene had drie aangeboren plekken op de huid van zijn gezicht: onder zijn linker oog, op z'n voorhoofd en over de rechter wang; op de plekken waar generaal Gordon gewond was geraakt.
De enkele jaren geleden overleden Dr. Ian Stevenson, pionier op het gebied van reïncarnatieonderzoek, heeft dit soort 'birthmarks' uitvoerig onderzocht bij kinderen die zich vorige levens herinneren en veel parallellen vastgesteld tussen geboorte-lidtekens en verwondingen uit een vorig leven, die soms via pathologie- rapporten goed zijn gedocumenteerd.
.
Op 9 september had generaal Gordon het bevel gegeven tot de slag van Antietam, waar hij zwaar werd gewond. Op Keene's toekomstige geboortedatum dus.
Hun handschrift en schrijfstijl lijkt ook opvallend veel op elkaar (beiden schreven een boek)
Keene acht het waarschijnlijk dat de brandweerlieden die nu onder zijn bevel staan incarnaties zijn van de soldaten van weleer.
Hij heeft een boek geschreven over zijn ervaringen: 'Someone Else's Yesterday' en geeft nu lezingen over de Civil War.

DOOD? LEVEND?

Spiritualisten, zoals overigens de meeste mensen met een religieuze overtuiging, zijn er van overtuigd dat er geen dood is, en dat we met z'n allen goed terecht komen.
Dat is een mooie gedachte. Maar ik wil u even meenemen naar een andere benadering van dood en leven.
Andreas Feininger (1906-1999), beroemd natuurfotograaf en filosoof met een bijzonder gevoel voor het mysterie achter de verschijningsvormen, schrijft in 'Mountains of the Mind' het volgende:
"Tot nu toe is niemand in staat geweest om een goede definitie van 'leven' te geven. Er is geen afdoende methode om een scheiding te maken tussen dode materie en levende. Bestaat er wel zo'n scheiding?
Ik geloof van niet.
Cellen zijn zonder twijfel levend. Maar worden ze afgebroken in steeds kleinere componenten, dan komen we terecht bij moleculen, die samengesteld zijn uit atomen. En atomen zijn zonder twijfel 'dood'. Waar dan, op weg naar die kleinste deeltjes, verloren we de draad van het Leven? Niemand weet het. Leven is een mysterie, en zal dat waarschijnlijk altijd blijven."

In een theosofisch geschriftje vind ik iets wat naadloos aansluit:

Alles leeft. Er is geen dood. Niets is dood. Er is de cyclus van geboorte, groei, verval, dood - van vormen, van miljarden vormen die ontstaan en verdwijnen, misschien in een fractie van een seconde, of zoals bij een bergketen, in miljoenen jaren, of in het geval van een sterrenstelsel, nog miljoenen malen zo lang; het doet er niet toe.
Het Leven is onsterfelijk, ook al zijn haar verschijningsvormen onderworpen aan geboorte en dood.
Steeds weer ontdekken we dat wat we voor een entiteit aanzagen in wezen een kracht is, en er is slechts één Kracht , een Levenskracht in het universum; het ultieme Levensprincipe dat ooit zal terugkeren tot Datgene waar het begonnen is. Er is geen dood; zelfs natuurwetten die men kan beschrijven zijn levende, intelligente krachten, een concept dat zeker een van de meest opwindende is dat ooit is geopenbaard.
Alle dingen zijn bewust; hoewel we met bewustzijn van mineralen of nog lagere bestaansvormen niet in contact kunnen treden.
Toch, ook al is hun bewustzijn slapende, het is er, want er is geen vorm zonder leven, en leven is Een.

MATRIX

We kennen de films 'The Matrix', en sommigen kennen misschien ook het werk van David Icke.
Ikzelf ken het nauwelijks, want ik heb nooit wat opgehad met zijn antisemitisme en zijn hoogst merkwaardige ideeën dat sommige mensen, zoals die goeie stijve Engelse Queen Elizabeth, in werkelijkheid shapeshifters zijn: onder het koninklijke kant zit een schubbig reptiel verscholen. Met zulke verhalen, hoe gedocumenteerd ook gebracht, is blijkbaar mijn boggle-grens bereikt. Terwijl ik toch heel beslist nog maar van weinig sta te kijken.
Maar Icke's boek is in zoverre interessant dat hij ons wijst op de mogelijkheid dat we (technisch) gemanipuleerd worden om een werkelijkheid te ervaren die alleen schijn is, een hologram, bedriegelijk echt maar niettemin: een matrix.
Die verontrustende gedachte is niet nieuw. Icke maakt dankbaar gebruik van gedachten die door Charles Fort, John Keel, Ivan Sanderson en andere Forteanen al lang geleden werden ontwikkeld.
Voor hem is te hopen dat de boeken die hij uitscheidt en het geld wat hij daarmee verdient niet alleen in de virtuele werkelijkheid bestaan.

Ik kwam erop na het lezen van een kort stukje in Paranormal Magazine van maart 2009, over Joe Nuzum.
Nuzum ◄ werd 15 jaar lang intensief bestudeerd door psychiater en parapsycholoog Berthold Eric Schwarz.
Nuzum leviteerde, en kon ook allerlei voorwerpen de lucht in doen gaan.
Hij was geen illusionist als David Copperfield of David Blaine, die dat ook voor elkaar krijgen, maar met illusionaire middelen waar je voor bij de pinken moet zijn.
Nuzum was, volgens Schwarz, voor 90% van de tijd in dromenland. Met zijn levendige fantasie kon hij tijdens die trance-toestand door de mazen van de matrix heenglippen en doen wat hij wou. En leviteren was op die manier peanuts, blijkbaar.
Het geloof kan bergen verzetten, waar hebben we dat meer gehoord?
Dat doet me denken aan 'de zieneres van Prevorst' , beschreven door Justinus Kerner in de 19de eeuw.
Dat doet me denken aan het Brooklyn Enigma dat in deze blog werd beschreven.
Dat doet me dan ook weer denken aan de staaf onbuigbaar ijzer, het Permanente Paranormale Object van Uri Geller, ook al hier besproken.
Dat doet dan weer denken aan de prestaties van de 19de eeuwse mediums en hun transfiguraties en apporten.
En aan Poltergeistverschijnselen waarbij materie zich buiten onze wetten van tijd en ruimte schijnt te plaatsen.
En aan...lees er de parapsychologische literatuur maar op na.
Icke heeft een punt: de werkelijkheid is niet wat ie lijkt. Bij lange na niet.
Of we daar nou een conspiracy theorie op loslaten of de waarschijnlijkheid van meerdere dimensies, toegankelijk voor sommige mensen met een bijzondere geestgesteldheid, dat is een kwestie van persoonlijke voorkeur.
Als we maar wakker blijven.

OVER BRAZILIE

Een tijdje geleden kreeg ik van de Nederlandse Raad voor het Spiritisme een DVD toegestuurd over Divaldo Pareira Franco, een beroemd Braziliaans medium dat een enkele keer ook naar Nederland komt om een lezing te geven.
Divaldo is in de tachtig maar schijnt de 120 makkelijk te kunnen halen.
In de film vertellen tijdgenoten over hem. Een anecdote is de moeite van het doorvertellen waard, al was het alleen maar om ons weer eens te laten zien hoe wonderlijk de wereld van sommige mediums eruitziet...
Op een dag hing Divaldo, zoals dat in Brazilië gebruikelijk is, aan de buitenkant van de bus, omdat er in de bus geen plaats meer was. Toen de conducteur hem vroeg waarom hij niet in de bus ging zitten, want die was toch helemaal leeg - begreep Divaldo dat de mensen die hij zag niet meer van deze wereld waren. Hij ging naar binnen en vroeg beleefd aan een passagier om een plaatsje voor hem te maken. De geest schoof gewillig een eindje op.
Een leven vol misverstanden, en vol prachtige gebeurtenissen.
Het is jammer dat het rijke, miljoenen aanhangers tellende Braziliaanse Spiritisme, gebaseerd op de leer van Allan Kardec (1804-1869) zo weinig bekend is in onze streken.
Divaldo Franco richtte een scholing en opleidingscentrum op, Mansão do Caminho, dat vele duizenden wezen in de loop der jaren een liefdevolle jeugd en een toekomst heeft gegeven. In een land als Brazilië, met de enorme tegenstellingen tussen arm en rijk, geen geringe opgave. Zeker als je bedenkt dat de almachtige Rooms-katholieke kerk het Spiritisme liefst als een duivels tijdverdrijf blijft beschouwen.
Kardec Spiritisme is onlosmakelijk gekoppeld aan Christelijke naastenliefde. Vanuit die inspiratie worden talloze humanitaire projecten door Spiritisten opgezet. Die kan men financieel steunen, maar voor bewezen diensten wordt principieel geen geld gevraagd.
Divaldo Franco reist de wereld af om het Spiritisme en vooral de humanitaire kant ervan ook in andere landen handen en voeten te geven.
Naast zijn humanitaire werk is Divaldo actief als medium, en heeft hij honderden boeken 'gepsychografeerd' (geschreven onder invloed van de geestenwereld). De humanitaire projecten worden deels uit de opbrengst van die boeken gefinancierd.
Divaldo staat in een lange traditie van channel-mediums, waarvan 'Chico' Xavier de bekendste is. Brazilië is daarin uniek in de wereld. Het valt te betreuren dat Portugees geen wereldtaal is, en dat we dus afhankelijk zijn van zeer spaarzame Engelse vertalingen van de vele boeken en het interessante materiaal dat Kardec Spiritisten hebben geschreven.

WAARSCHUWING UIT 1891

In een boek van William Thomas Stead (1849-1912), een van de pioniers van het Spiritualisme in Engeland, getiteld: Real Ghost Stories, vinden we de volgende waarschuwing aan de lezer:

ALSTUBLIEFT LET EROP

1. Dat de vertellingen op deze bladzijden beter niet gelezen kunnen worden door iemand van jonge leeftijd, iemand die geprikkeld raakt door morbide onderwerpen, of door iemand met een ongewoon nerveus temperament.

2. Dat studenten van dit onderwerp zich richten naar de ernstige waarschuwingen in de Heilige Schrift aan degenen die zich bezighouden met de geestenwereld en die zichzelf openstellen voor de vreselijke consequenties van bezetenheid.

3. Dat de reikwijdte van de complexe menselijke persoonlijkheid onvoldoende wordt begrepen, waardoor alle experimenten in hypnose, spiritualisme etc, wanneer ze niet gedaan worden vanuit de meest ernstige en voorzichtige houding door de meest evenwichtige personen, beter vermeden kunnen worden.

DEZE WAARSCHUWING is hier gedrukt op aanbeveling van Katholieken, Theosofen, en Spiritualisten, die verklaren diep overtuigd te zijn van hun noodzakelijkheid.

Tot zover de waarschuwing.
Stel je voor dat we onze geweldadige computergames vergezeld laten gaan van deze tekst.
Of hem pubers onder de neus houden die zich vermaken met Ouija borden of glaasje draaien.
The times, they are changing.

BEESTJES

Onze diepe oceanen zitten stikvol beesten waarvan er waarschijnlijk nog een heleboel niet ontdekt zijn.
Onze luchten zitten vol vliegmachines, satelieten en UFO's. Van de laatsten merken we niet veel hier in Nederland, en dat maakt dat we er wat gemakkelijker de schouders over ophalen.

Intussen gaan er steeds meer stemmen op dat veel van die dingen een biologische oorsprong hebben.
Enige tijd geleden bekeek ik een DVD van een MUFON - (Mutual Ufo Network) conferentie.
Jaime Maussan, een Mexicaanse UFO onderzoeker, liet filmpjes zien van honderden onbekende vliegende voorwerpen, als een groep lichtgevende vogels-zonder-vleugels, langzaam drijvend, van positie wisselend, maar zonder die bliksemsnelle accelleraties die we met mechanische UFO's associëren.
Een mooi maar een beetje verontrustend gezicht.

Vanmorgen zag ik precies hetzelfde op een UFO site www.abovetopsecret.com/
maar dan gefilmd vanuit de ruimte. Een NASA filmpje, dat natuurlijk niet vrijgegeven is door die merkwaardige organisatie.
Beestjes. Grote beestjes. Erg grote beestjes. Maar toch : beestjes.
Ze komen en masse af op plaatsen waar zich 'thunderstorms' ontwikkelen, en het vermoeden bestaat dat ze daar hun energie uithalen. Zo zijn er ook opnamen van UFOs die zich te goed doen aan electriciteitskabels. Dus als je rekening opeens onverklaarbaar hoog is...
Wie gaat zoeken op Google en 'biological UFOs' intikt, stuit op wonderlijke en fascinerende informatie. Informatie die het aannemelijk maakt dat ook ons luchtruim, stratosfeer t/m boven onze hoofden, vergeven is van leven.
We zien het meestal niet, maar zoals we weten is er wel meer wat we niet zien, terwijl het toch bestaat.

Charles Fort maakte al melding van Jellyfish in de lucht, en Vincent Gaddis, in 'Mysterious Fires and Lights' wijdt een hoofdstuk aan zulke rapporten. Cineast José Escamilla maakte furore met zijn 'rods' , langwerpige vliegende wezens die hij uitvoerig filmde. Achteraf bleken het toch waarschijnlijk insecten.
Maar dat kan niet van alles gezegd worden.
Trevor James Constable deed in de 60er jaren onderzoek en maakte ongelofelijke infra-rood opnamen in de Mojave Desert. Hij schreef er een boek over: The Cosmic Pulse.
De critters zijn all over Internet. Het idee dat alle UFOs van futuristisch metaal zijn wordt langzaamaan verlaten.
We schijnen deze blauwe bol te delen met meer leven dan we tot nu toe voor mogelijk hielden.
Maar, gezien onze geschiedenis, hebben de critters gelijk dat ze zich zo min mogelijk aan ons vertonen.

LIFTERS

Kijkt u wel eens naar Dr Phil?
Wij wel, af en toe. Niet zozeer vanwege de onmisbaarheid van zijn adviezen, maar omdat het programma zo'n onthullende blik biedt in de keuken van de normale Amerikaan, zijn geldzorgen, zijn frustraties en zijn huwelijksperikelen. Soms vallen we van de ene verbazing in de andere.
Vandaag. Een aardige jonge vrouw op het podium met haar even aardige man die de wanhoop nabij is.
Want mevrouw heeft een probleem: ze koopt maar raak. Dingen die ze niet nodig heeft en zelfs niet wil hebben. Met de creditcard. Die brengt ze dan later weer terug, en krijgt cash geld voor de geretourneerde artikelen. Daarmee kan ze dan weer op de volgende shopronde.
Haar excuus: "ik kan niet stoppen. Ik word zenuwachtig en angstig en dan móet ik gaan shoppen. Daarna voel ik me weer even beter, zelfverzekerder, mooier. "
Even. Nooit langer dan een dag.
Dr Phil, de betreffende vrouw en het publiek waren het er over eens dat het shoppen 'moest stoppen' .
Tja. Wie zou vinden dat zoiets door moet gaan.
Maar ook Dr. Phil wist duidelijk niet goed hoe.
En daar zit' m nou net de kern.
Hameren op de noodzaak van verandering brengt die verandering niet automatisch teweeg, ook al onderschrijft het slachtoffer die noodzaak van ganser harte.
Maar wat dan?
Persoonlijk denk ik dat er in zulke gevallen van obsessief gedrag veel meer aan de hand is dan een uit de hand gelopen behoefte aan 'troost' .
Verreweg de meeste hulpverleners zijn niet ontvankelijk voor een meer esoterische verklaring. En dat is vreselijk jammer, want daardoor blijven mensen ongelukkig rondstrompelen en schulden maken terwijl ze misschien geholpen hadden kunnen worden...als ze een andere therapie hadden gekregen.
Ik geloof zelf absoluut in de mogelijkheid van beïnvloeding door onplezierige entiteiten.
En ik ben gelukkig de enige niet. Steeds meer boeken worden er geschreven over dit controversiële onderwerp.
Een psychiater die zulke buitenzintuigelijke inmenging onderschrijft en er haar hele praktijk op heeft gebouwd is Edith Fiore. Ze schreef er een boek over: The Unquiet Dead. Een interview met haar is hier te downloaden:
http://www.thinking-allowed.com/2efiore.html
Fiore ontdekte gaandeweg dat het kan gebeuren dat ongewenste entiteiten met iemand 'meeliften' , voor kortere of langere tijd. Zulke lifters bleken aanspreekbaar tijdens hypnotische sessies, en meestal lukte het haar om die aanhangsels te bewegen de cliënt met rust te laten.
Vaak ging het hier om mensen die zich onverklaarbaar depressief voelden, (plotselinge) gedragspatronen ontwikkelden die ze nooit hadden gehad, of voelden dat ze niet langer de baas over zichzelf waren.

Dit alles heeft niets met exorcisme te maken, of met full-blown bezetenheid.
Waarschijnlijk hebben we allemaal op z'n tijd zulke ongewenste elementen in onze aura. Volgens esoterische tradities is iemand die doodgaat niet dood, en ook niet plotseling in een engel veranderd. Een levende dode die hier blijft hangen, zal vaak een omgeving zoeken waar hij zich tijdens zijn levende leven ook lekker voelde. Soort zoekt soort. De dooie alcoholist zoekt de kroeg op en de dooie shopper een winkelcentrum. Een parasitische relatie kan dan zomaar tot stand komen; eentje die niet meteen opvalt omdat de levende levende al aanleg had in die richting. Maar het gaat van kwaad tot erger, en de levende komt er niet meer vanaf.

We kunnen elk psychisch ongemak op onze jeugd gooien en daar heeft geen enkele psycholoog moeite mee.
Hoewel psychoses en dwangneuroses ook niet 'gezien' kunnen worden, is het idee dat er entiteiten zijn die ons welzijn worst zal wezen iets waar onze hulpverlening van in een stuip raakt.
En daarom wordt er ook in geestenkringen heel wat afgelachen.