ANA BECHOACH

Enige tijd geleden ontdekte ik een prachtig stuk muziek, gecomponeerd op de tekst van een joods gebed..
Hoewel ik het gebed kende als een onderdeel van de Joodse eredienst, was de Kabbalistische betekenis ervan voor mij een verrassing.
Het is vaak zo, in alle religies, dat rituelen of gebeden meerdere lagen hebben, waarbij de minder voor de hand liggende betekenis vaak later wordt toegevoegd of is ontstaan in de eeuwenlange praktijk.
In het geval van dit gebed is dat anders; twee tradities zijn erin verenigd.
In de eerste eeuw schreef rabbi Nechunia ben Hakana het gebed Ana Bechoach (of Ana Bekoach) als een anagram: de eerste letters van de woorden vormen samen de 42 letterige naam van God.
Rabbi Nechunia was een vroege Kabbalist - een aanhanger van een meer mystieke interpretatie van de schriften.
Hij schreef het gebed in 42 woorden, 7 regels van 6.
De betekenis van het gebed is niet bijzonder opvallend, het gaat om die eerste letters.
Hoe die onuitsprekelijke 42 letterige naam van God tot stand is gekomen kun je je terecht afvragen, want functioneel is hij natuurlijk niet. Maar daar zitten Kabbalisten niet mee. Er is ook een 72 letterige naam waarbij alle aspecten van God aandacht krijgen, net als in de 99 namen van Allah in de Islam. Het is een oer-menselijke behoefte om het Onbereikbare van God vorm te geven in zoveel mogelijk 'benaderingen', waarbij men zich goed bewust is dat er een grens is aan die benaderbaarheid: Het wezen van God blijft ons ontgaan.

Terug naar Ana Bechoach - dat 'Wij smeken ' betekent. De 42 letters zijn via ingewikkelde berekeningen ontleend aan de eerste verzen van Genesis, en dus verbonden met het scheppingsverhaal.
In één interpretatie heeft God de wereld geschapen via deze 42 letters. Een andere legende is dat de 42 letters waren gegraveerd op het borstschild van Aäron, de eerste priester.
Hoe dan ook, het gebed is met de opkomst van een nieuw soort gepopulariseerd Kabbalisme opeens weer sterk onder de aandacht en in de commercie gebracht, nadat het eeuwenlang onopvallend tussen andere gebeden was gezegd door generaties gelovigen.

En toen was er een even onopvallende Israelische zanger, Ovadia Chamama, ► die er enkele jaren geleden een lied van maakte. Dat lied werd een hit, en terecht, want het is prachtig. Sinds die tijd is Ana Bechoach door talloze zangers in hun repertoire opgenomen.
Hier is een versie gezongen door o.a. Chamama zelf, maar als je zelf zoekt op YouTube zul je er veel meer vinden.
http://www.youtube.com/watch?v=3u55GkOe74Y
Een hele mooie uitvoering is die van Yossi Azulay: http://www.youtube.com/watch?v=I3IW4S7DlSo

Er zijn veel vertalingen van het gebed in omloop.
Hier een combinatie van een oude Nederlandse vertaling uit een gebedenboek van 1920, en Engelse vertalingen:

Wij smeken U! Ontwar met Uw machtige rechterarm de knopen van ons bestaan (of onze zonden).

Neem onze gebeden aan, maak ons sterk, zuiver ons, O Almachtige God -
Zij die Uw Eenheid belijden, bescherm hen als Uw oogappel.
Zegen hen, ontferm U over hen, bewijs hen voortdurend Uw liefde.
Machtige heilige God, leid Uw gemeenschap met Uw uitbundige goedheid.
Enige verheven God, keer U niet af van hen die Uw heiligheid gedenken.

U die het verborgene kent, aanvaard ons smeken en verhoor ons gebed.

De woorden onder de hebreeuwse tekst hierboven lezen van rechts naar links!

DRAADJE LOS?

Geloof en bijgeloof overlappen elkaar. Zowel het een als het ander kan een persoonlijke tint hebben of een modeverschijnsel zijn.
Met dat laatste moeten we oppassen. Wat gepropageerd wordt als 'onfeilbaar' is niet beter, werkzamer of echter omdat iederéén er in gelooft.
Hoewel ook daar wel kanttekeningen bij te maken zijn.
Misschien is een beter criterium of er, ten onrechte, geld aan verdiend wordt. (Bij)geloof is handel, en wij, in onze behoefte aan houvast, zijn maar al te vaak de pineut.

In Amerika kan iedere ondernemer rekenen op succes wanneer filmsterren zijn producten onderschrijven. Die lopen voorop, en de rest van ons komt erachteraan.
Filmsterren zijn de beste manier om binnen te lopen, wat dat product ook mag wezen.
Dat geldt voor geloof en ongeloof, uiterlijk en innerlijk.
In dat merkwaardige land dat Amerika heet schijnt de Kabbalah helemaal 'in' te zijn. En dan vooral omdat mensen als Madonna, Britney Spears en wijlen Michael Jackson zich met het spirituele inlaten. Niet met de hele kabbalah natuurlijk, die vraagt ietsje meer dan een vluchtige interesse, maar met een speciaal soort bijgeloof dat enkele rabbijnen de laatste jaren van de koude grond naar hogere regionen hebben getild: de rode draad.
Het klinkt ongelofelijk, maar die draad, bescherming tegen 'het boze oog' heeft miljoenen opgeleverd.
Een simpel draadje kost $26. Maar je kunt natuurlijk ook een opgeleukte versie krijgen.
Die kost twee keer zoveel.
Simpel als ik de dingen zie zou ik zeggen: koop een knotje wol bij de wolwinkel op de hoek.
Maar misschien zou je dan blijven twijfelen aan de echtheid? Mensen zijn rare wezens.
Niet dat er een feitelijke of schriftuurlijke basis is voor het geloof dat een rode wollen draad het kwaad aan je deur voorbij laat gaan, maar zulke dingen moet je niet objectief willen ontleden. Misschien wordt Madonna er heilig van, je weet maar nooit.
Maar of u nou wel of niet een gevlochten rode draad om uw linkerpols wil dragen, het is een feit dat de kleur rood ook in andere culturen, vooral in de landen rond de Middelllandse Zee, staat voor protectie van 'Mal Ochio', het boze oog.
Een rode draad beschermt ook vrouwen tijdens de bevalling.
Rachel, volgens kabbalisten de oermoeder, heeft een rode draad 7x om haar graf gewonden.
Ziedaar het 'bewijs' .

Op de site van het Kabbalah Center staat dat de rode draad even effectief is als een inenting. Zolang je geen infectie oploopt is hij in ieder geval veiliger, want inentingen zijn ook niet alles.
De draden die het centrum aan de man brengt zijn 'Made in China' , maar ze worden wel ingesproken in Israel.
Zegt de rabbijn.